Najnowsze trendy w architekturze

Najnowsze trendy w architekturze są bardzo mocno związane z debatą na temat katastrofy klimatycznej i skupione wokół tematyki minimalizacji negatywnego wpływu budownictwa na środowisko naturalne.

Jak wskazują badania, 11% globalnej antropogenicznej emisji CO2 pochodzi z budynków. W związku z tym jednym z aktualnych trendów jest redukcja CO2 generowanego w całym cyklu życia budynku – od produkcji materiałów budowlanych, poprzez transport, budowę, użytkowanie obiektu, aż do rozbiórki i utylizacji odpadów. Z tego powodu promowane są lokalne materiały budowlane, które nie muszą pokonywać długiej i energochłonnej drogi z miejsca produkcji do miejsca budowy. Poza tym coraz większy nacisk kładzie się na tzw. carbon-storing materials – materiały, które nie tylko nie emitują CO2, ale wiążą zawarty w nim węgiel. Do tej grupy należą po pierwsze materiały pochodzenia roślinnego, takie jak drewno, słoma czy konopie. Są one tradycyjne, jednak użycie najnowszych technologii pozwala uzyskać przy ich wykorzystaniu współczesne parametry. Bardzo dobrym przykładem jest drewno klejone, z którego obecnie wykonuje się już nawet bardzo wysokie budynki – jak wiedeński 24-piętrowy HoHo Vienna Tower projektu Rüdiger Lainer and Partner. Biomasa wykorzystywana do produkcji materiałów pochodzenia roślinnego powstaje w procesie, w którym rośliny wychwytują z dwutlenku węgla znajdującego się w powietrzu węgiel i wbudowują go w swoją strukturę. Proces ten jest jednak długotrwały – potrzeba kilkudziesięciu lat od posadzenia, żeby drzewo mogło zostać wykorzystane w budownictwie. Australijska firma Mineral Carbonation International (MCi) opracowała przemysłowy sposób wychwytywania węgla z dwutlenku węgla, w wyniku którego powstaje wytrzymały i bezpieczny materiał budowlany. W procesie tym dwutlenek węgla wychwytywany jest zaraz u wyjścia z kominów elektrowni węglowych, kompresowany, a następnie w reakcji z serpentynitem i piaskiem krzemionkowym zamieniany w wytrzymały materiał. W ten sposób zamyka się obieg węgla, który ponownie staje się ciałem stałym – surowcem, który może być z powodzeniem używany w budownictwie.